در داخل مملكت عيلام ياد شده است : اوان ( avan ) ، انشان ( ansan ) ، سيمش ( simas ) ، و شوش . از اين چهار محل ، محل شهر شوش مشخص است ، و قسمتهايى از آن نيز حفارى شده است . محل سايرن معلوم نيست . احتمالا ، اوان در حوالى شوشتر حاليه ، انشان در كوههاى بختيارى ، و سيمش در شمال‌شرقى شوش ، در حدود خرم‌آباد حاليه در لرستان بوده است . براساس اطلاعات موجود ، چنين به نظر مىرسد كه عيلام نوعى « ممالك متحده » بوده است ، و فرمانرواى عيلام در ادوار مختلف عناوين مختلف داشته است . شاهان عيلام ( تاريخگذاريها عمدتا براساس مدارك سكه‌شناسى ) عيلامى ، زبان از زبانهاى متروك پيوندى كه ارتباط آن با هيچ يك از زبانهاى ديگر آشكار نيست ، و در عيلام ( خوزستان ) بدان سخن مىگفتند ، و كتيبه‌ها و الواحى از آن در دست است . بيشتر كتيبه‌هاى شاهان هخامنشى ، از جمله كتيبهء داريوش در بيستون ، شامل ترجمهء عيلامى نيز هست . عين التمر عين التمر يكى از طسوجهاى شش‌گانهء استان « بهقبادبالا » بود . پنج طسوج ديگر اين استان عبارت بودند از : طسوج بابل ، و دو طسوج فلوجه بالا و پايين و طسوج خطرينه ، و طسوج ندين . طسوج عين التمر و در غرب فرات و در جنوب هيت در باديه قرار داشت و در آنجا ايرانيان پادگانى بزرگ داشتند . عين الدوله لقب سلطان عبد المجيد ميرزاى قاجار ، 1261 ه . ق . - 1306 ه . ش . ، صدراعظم معروف مظفر الدين شاه قاجار ، كه در نهضت مشروطيت ، شيوهء استبداد او محرك علما و تجار تهران در تحصن به مسجد جامع و حضرت عبد العظيم و در مهاجرت به قم و مطالبهء عدالتخانه و حكومت مشروطه گشت . وى پسر سلطان احمد ميرزا ابن فتحعلى شاه قاجار بود . ناصر الدين شاه او را به تبريز نزد مظفر الدين ميرزا وليعهد فرستاد ، و وى در آنجا مورد توجه وليعهد قرار گرفت و ترقى كرد ، و مظفر الدين ميرزا دختر خود ، انيس الدوله را به زنى وى داد . در 1309 ه . ق . به پيشكارى وليعهد منصوب شد و در 1310 ه . ق . لقب عين الدوله يافت . مظفر الدين شاه در 1313 ه . ق . به سلطنت رسيد و در 1319 ه . ق . عين الدوله را حكومت تهران و در 1321 ه . ق . وزارت داخله داد . در 1322 - جمادى الثانى 1324 صدراعظم بود . اما چون علما و